header image
N
Aktualności
Sport
Filmoteka Szkolna
KOŁO FILMOWE
Biblioteka - aktualności
Rekrutacja
Jubileusz 50-lecia
Jubileusz 45-lecia
Projekty unijne
Historia szkoły
Patron szkoły
Misja i wizja szkoły
Dyrekcja
Pedagog / Psycholog
Grono pedagogiczne
Rzecznik Praw Ucznia
Świetlica
Sekretariat
Dokumenty szkoły
Osiągnięcia uczniów
Telewizja Szkolna
u
Dzwonki
Kodeks ucznia
Po lekcjach
Ciekawe linki
Plan lekcji
Organizacja roku szkolnego
Konkursy
r
Zebrania
Sześciolatek w szkole
K
Adres:
ul. Warszawska 19
66-400 Gorzów Wlkp.

Telefon:

0957320347

Email:
zso3@edu.gorzow.pl
Pierwsza rocznica śmierci Jana Pawła II w naszej szkole Drukuj
3 kwietnia 2006 roku w Szkole Podstawowej nr 17 odbyły się apele z okazji pierwszej rocznicy śmierci Papieża Jana Pawła II. Spotkania prowadzone przez uczennice: Katarzynę Pokarowską i Kingę Walkowiak z kl. V d były wyrazem pamięci, szacunku i miłości uczniów dla Ojca Świętego.
Na okoliczność tego spotkania uczennica Alicja Jaskulska z kl. V d napisała wiersz pt. „Wspomnienie o Papieżu” i pięknie go wyrecytowała:
                                                                 Był jeden Polak,
                                                                 Miał ogromne serce,
                                                                 Dawał siebie ludziom,
                                                                 Dawał wszystkim siebie.
                                                                                          Z troską na czole,
                                                                                          Z uśmiechem na twarzy,
                                                                                          Wędrował z kraju,
                                                                                          Rolą, Bóg obdarzył.
                                                                  Umiłował ludzi,
                                                                  Umiłował świat.
                                                                  Przebaczył, pogłaskał,
                                                                  Przytulił …
                                                                  Cierpiał, gdy inni cierpieli.
                                                                  Prosił, gdy o kimś zapomniano.
                                                                  Rozdawał z uśmiechem,
                                                                  Najpiękniejsze okruchy Bożej miłości.
                                                                                          Jego energia i mądrość i siła,
                                                                                          Ludzi świata Kościołowi przywróciła
                                                                                         Był opoką cierpiących, lekiem dla zranionych,
                                                                                          Był miłością potężną ludzi zagubionych.
                                                                                         Jego wielka dobroæ
                                                                                         Przetrwała wszelkie burze.
                                                                                                   I dopiął swego!
                                                                                                   Lecz nagle …
                                                                  Pękło serce świata
                                                                  W godnym umieraniu.
                                                                  Świat wstrzymał oddech
                                                                  I od bólu zadrżał
                                                                  Ciszą nie do wiary.
                                                                                         On był i pozostał,
                                                                                         Choć zmienił swe plany.
                                                                                         W niebie potrzebował Pan Bóg Jego słowa,
                                                                                         A nas, tu na ziemi, ogarnęła trwoga.
                                                                  Kiedy odchodzi Przyjaciel,
                                                                  Smutno się robi na duszy.
                                                                  Łza twarde głazy poruszy,
                                                                  Odchodzi radość, swawola.
                                                                  Zostaje niepewność – co dalej?
                                                                                         Życie z Tobą i wielkim, i pięknym się stało!
                                                                                          Wszystkiego było dużo, a zarazem mało.
                                                                                          Wiary do codziennego życia, nie brakuje
                                                                                          Bo nasz ukochany Papież – Jan Paweł II,
                                                                                          Spogląda teraz na nas z okien domu Najwyższego.

Uczennice przypomniały zebranym uczniom i wychowawcom, kim był Jan Paweł II i co dla nas zrobił:
             Jan Paweł II był 265 papieżem. Pamięć o Nim pozostaje w sercu Kościoła i całej ludzkości. Pełnił niestrudzenie posługę Piotrową w duchu misyjnym, oddając wszystkie swe siły. Częściej niż którykolwiek z Jego poprzedników spotykał się z Ludem Bożym i przywódcami państw. Z miłości do młodzieży zainicjował Światowe Dni Młodzieży, które gromadziły miliony młodych ludzi z różnych części świata. Z powodzeniem rozwijał dialog z Żydami i przedstawicielami innych religii. Pod Jego przewodnictwem Kościół wszedł w trzecie tysiąclecie i świętował Wielki Jubileusz Roku 2000. Strzegąc depozytu wiary, z mądrością i odwagą szerzył naukę katolicka dotyczącą teologii, moralności i duchowości. Jan Paweł II pozostawił wszystkim niezwykłe świadectwo pobożności, świętości życia i powszechnego ojcostwa. Był prawdziwym apostołem sprawiedliwości i pokoju dla całego świata. Wierzył w siłę ludzkiego ducha, a poprzez swą niezłomną odwagę i pogodę ducha w cierpieniach dał świadectwo mocy, która pozwala stawić czoło wszelkim przeszkodom i czynić dobro w każdej sytuacji.
Pierwsza rocznica śmierci naszego ukochanego Ojca Świętego była okazją do wyrażenia myśli, pragnień i podziękowań uczniów za prawie 27 letni pontyfikat. Przedstawiciele poszczególnych klas przeczytali listy, które na lekcjach wychowawczych wspólnie napisali. Fragmenty niektórych z nich tutaj prezentujemy:

„Mimo, że nie ma Cię na świecie to i tak zawsze będziesz w naszych sercach. Nauczyłeś nas szanowaæ inne wyznania religijne i kochać swoich bliźnich. Żyłeś miłością, wiarą i modlitwą. Szczególną troską obdarzałeś dzieci, byłeś dla nich jak Ojciec. Bóg obdarzył Cię swoją opieką i miłością w zamian za Twoje dobre czyny(…)”.

„ Człowiek był dla Ciebie najważniejszy. Nie dzieliłeś ludzi na ubogich i bogatych, lepszych i gorszych, chorych i zdrowych. Ty przyjeżdżałeś do ludzi. Chciałeś być tam, gdzie człowiek. Ty mówiłeś – my słuchaliśmy i … słuchamy. Byłeś dla nas jak Ojciec – zawsze szczęśliwy i uśmiechnięty( …)”.

„Całym swoim życiem dawałeś nam wzór do naśladowania, wskazałeś drogę życia, uczyłeś miłości do Boga i ludzi( …)”.

„Pisząc ten list patrzymy na Papieża Polaka, a łzy same napływają nam do oczu z tęsknoty za Tobą. Dopiero teraz, gdy odszedłeś do Domu Ojca zrozumieliśmy znaczenie słów „Czas ucieka – wieczność czeka”, które widniały na murze kościoła. Głęboko wierzymy, że tam, gdzie jesteś jest lepiej, niż tu na Ziemi. Teraz spoglądasz na nas (…)”.

„Bardzo mile wspominam Twoje pielgrzymki do Polski. Było w nich tyle emocji i radości. Każde słowo kierowane do pielgrzymów przyjmowane było z wielkim entuzjazmem. Cieszyłeś się Ojcze z każdego przyjazdu do Ojczyzny. Dziękuję Ci, Ojcze Święty za te pielgrzymki, za głoszone słowo i nauczanie, za okazywanie nam wielkiej miłości i dobroci. Dziękuję za to, że byłeś orędownikiem sprawiedliwości i pokoju na całym świecie. Kocham Cię, Ojcze Święty i obiecuję, że na zawsze pozostaniesz w moim sercu i w mej pamięci”.

„Dziękujemy za to, że pokazałeś nam dobro i miłość do drugiego człowieka. Nauczyłeś nas jak byæ dobrym dzieckiem i uczniem. Pokazałeś nam drogę do wiary. Prosimy Ciebie, żebyś nadal czuwał nad nami (…)”.

„Chociaż nie ma Ciebie wśród żywych, ciągle jesteś w moim serduszku i w sercach moich bliskich. Dziękujemy Ci, Ojcze Święty za to, że byłeś z nami tak długo i uczyłeś nas, jak kochać Boga i innych ludzi. Pokazałeś nam, że świat może być piekny, dobry, bez wojen, a gdy się czegoś bardzo wytrwale pragnie i wierzy, można to osiągnąć (…)”.

Na zakończenie apelu zaśpiewaliśmy ulubioną pieśń Papieża – „Barkę” oraz odmówiliśmy modlitwę „Ojcze nasz” w intencji szybkiej beatyfikacji i kanonizacji Jana Pawła II.         
              
Organizatorzy apelu: Barbara Śmierciak i Grzegorz Trześniowski.

Zegar
Gościmy
Aktualnie jest 3 gości online
Filmoteka Szkolna



Serwis Miejski Gorzów Wlkp. www.gorzow.pl

Lokalny portal informacyjny

Wojewódzki Ośrodek Metodyczny www.womgorz.edu.pl

Kuratorium Oświaty

Ministerstwo Edukacji Narodowej www.men.gov.pl/

Okręgowa Komisja Egzaminacyjna w Poznaniu www.oke.poznan.pl

Centralna Komisja Egzaminacyjna www.cke.edu.pl

Portal oświata www.oswiata.org.pl

Głos nauczycielski www.glos.pl